Vanaf het begin van de jaren tachtig gebruikte Dr. Deming zijn beruchte Red Bead Experiment om op een duidelijke en krachtige manier verschillende punten te illustreren over slechte managementpraktijken. Daarbij toonde hij ook enkele van de Zeven Dodelijke Ziekten van management aan, en hoe deze volledig voorbijgaan aan zijn 14 Punten voor Effectief Management.

De lessen uit het Red Bead Experiment laten onder andere zien hoe verkeerd het is om medewerkers te beoordelen en te rangschikken op basis van hun prestaties uit het verleden, met het oog op hun prestaties in het volgende jaar. Daarnaast toont het experiment aan dat de prestaties van een systeem niet toegeschreven kunnen worden aan de prestaties van de “gewillige werknemers” — binnen deze simulatie van een organisatie die wordt geleid volgens wat Dr. Deming omschreef als het “heersende managementsysteem.”